พุ้งพิ้งยักษ์ (หรือโทงเทงฝรั่ง, เคปกูสเบอร์รี อังกฤษ: Cape gooseberry)

          เจอพี่ที่ทำงานซื้อผลไม้อะไรมาสักอย่าง พอแกแกะดูก็อุทาน โอ้ "พุ้งพิ้งยักษ์"  (ทางภาคใต้เรียกโทงเทง ว่า พุ้งพิ้ง) อย่าหาว่าบ้านนอกเลยนะครับ เกิดมาผมก็พึ่งเคยเห็น ว่าพุ้งพิ้งลูกมันใหญ่จัง พี่ที่ทำงานเลยบอกว่าเป็น โทงเทงฝรั่ง หรือ เคปกูสเบอร์รี (Cape gooseberry) ผมก็บอกว่า อืมมันคล้ายกับพุ้งพิ้งแถวบ้านเลย เคยกินอยู่ตอนเด็ก แต่นี่ลูกใหญ่มาก จากภาพมันก็ใหญ่กว่าเหรียญบาทเล็ก

          ถามแกว่าซื้อมาจากไหน แกบอกว่าเค้ามาวางขายแถวตลาดวัดแขก ตอนแรกก็คิดว่าราคาไม่เท่าไหร พอถามราคาแก พี่แกบอกว่า กิโลละ 250 บาท นี่ซื้อมาแค่ครึ่งโล 55 ผมนี่อึ้งเลยครับ ไม่นึกว่าราคามันจะแพงขนาดนั้น เลยไปลองหาข้อมูลเปรียบเทียบดูว่ามันดียังไง

รูปจาก http://th.wikipedia.org 











ที่มา : http://th.wikipedia.org/wiki/โทงเทง
โทงเทง หรือ พุ้งพิ้ง  (ชื่อวิทยาศาสตร์: Physalis minima Linn.) เป็นพืชในวงศ์ Solanaceae มีชื่อเรียกแตกต่างกันในแต่ละท้องที่ เช่น เชียงใหม่ เรียก ต้อมต๊อก หรือ บาตอมต๊อก ปัตตานี เรียก ปุงปิง หนองคาย เรียก ปิงเป้ง [1]เป็นไม้ล้มลุกฤดูเดียว สูง 30 - 40 เซนติเมตร ใบนุ่มและเรียบ ดอกสีเหลือง ผลสีเหลืองมีลักษณะคล้ายผลมะเขือเทศ มีกลีบเลี้ยงหุ้มรูปร่างเหมือนโคมไฟ ชอบดินทรายและที่แห้ง ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด

----------------------
ที่มา  : http://th.wikipedia.org/wiki/โทงเทงฝรั่ง
โทงเทงฝรั่ง หรือ เคปกูสเบอร์รี (อังกฤษ: Cape gooseberry) เป็นพืชในวงศ์ Solanaceae ซึ่งเป็นวงศ์เดียวกับมะเขือ มะเขือเทศ มะเขือยาว และมันฝรั่ง (ไม่เกี่ยวข้องกับกูสเบอร์รี) เป็นไม้ล้มลุกกิ่งสีม่วง มีลักษณะเป็นครีบ มีขนปกคลุมหนาแน่น ดอกเดี่ยวออกตามซอกใบ ดอกห้อยลง ก้านผลยาวกว่าก้านดอก ผลสดแบบเบอร์รี มีหลายเมล็ด รูปผลกลม สีเหลืองส้ม ผิวเกลี้ยง มีกลีบเลี้ยงติดทนจนเป็นผล เนื้อผลฉ่ำน้ำ มีเมล็ดขนาดเล็กจำนวนมาก มีถิ่นกำเนิดจากพื้นที่สูงเขตร้อนในประเทศโคลอมเบีย เอกวาดอร์ เปรู และชิลี รวมทั้งในบราซิล เป็นพืชพื้นเมืองในบริเวณเปรูและชิลี ผลรับประทานสดหรือผสมในฟรุตสลัด มีรสเปรี้ยวอมหวาน ผลที่ต้มแล้วใส่พายหรือพุดดิ้ง แปรรูปเป็นแยมหรือเยลลี่ ในเม็กซิโกใช้กลีบเลี้ยงต้มรับประทานเป็นยาสมุนไพรรักษาโรคเบาหวาน ผลดิบเป็นพิษ ผลสุกรสหวานอมเปรี้ยว มีเพกตินมาก

แหม สรรพคุณค่อข้างเยอะ มิน่าเลยราคาแพง เห็นว่าตอนนี้  บ้านเราตอนนี้ก็มีแปลงปลูกเคพกูสเบอรี่ของเกษตรกรชาวไทยภูเขาเผ่าม้ง ที่บ้านขุนกลาง ดอยอินทนนท์  แล้วตอนนี้ก็เห็นว่า มีการเรียกชื่อใหม่ คือ “ระฆังทอง” หรือ “Golden Bell” ครับผม
Advertisement

Advertisement
    Blogger Comment
    Facebook Comment

0 ความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น